Sardar Jalil KOLBADI 🌟✨ سردار جليل کلبادی

🧘‍♂️Un nom éminent

نامی برجسته

لطفعلی‌خان (سردار جلیل) کلبادی، فرزند تيمسار محمد خان کلبادی، در حدود سال ۱۲۳۱ هجری شمسی (۱۸۵۲ میلادی) در مازندران (ساری – کلباد) متولد شد؛ یعنی در نیمهٔ دوم قرن نوزدهم میلادی۰

عکس وی در حدود سال ۱۲۹۴ هجری شمسی (معادل اوایل قرن بیستم میلادی) ثبت شده است. اسناد و تصاویر خانوادگی نشان می‌دهد که سردار جلیل پس از سال ۱۹۲۰ میلادی (حدود ۱۲۹۹–۱۳۰۰ شمسی) همچنان زنده بوده است. بر اساس اطلاعات خانوادگی، وی احتمالاً تا سال ۱۹۲۵ میلادی (۱۳۰۴ هجری شمسی) زندگی کرده و در سن ۷۳ سالگی درگذشته است۰

سردار جلیل از فرماندهان و مالکان ثروتمند مازندران و شهر ساری در دورهٔ قاجار بود و نفوذ و جایگاه اجتماعی قابل توجهی داشت. خانهٔ تاریخی او یکی از یادگارهای ارزشمند آن دوره به‌شمار می‌آید۰

Lotfali Khân (Sardar Jalil) Kolbadi , fils de Général Mohammad Khân Kolbadi , est né vers 1231 de l’Hégire (1852 après J.-C.) dans le Mazandaran (Sâri – Kolbad), c’est-à-dire dans la seconde moitié du 19ᵉ siècle.

Sa photographie a été prise vers 1294 de l’Hégire solaire (début du 20ᵉ siècle). Les documents et photos de famille montrent que Sardar Jalil était encore en vie après 1920 (environ 1299 – 1300 de l’Hégire solaire). Selon les informations familiales, il aurait probablement vécu jusqu’en 1925 (1304 de l’Hégire solaire), décédant à l’âge de 73 ans.

Sardar Jalil était un commandant et un propriétaire riche dans le Mazandaran et la ville de Sâri à l’époque des Qadjares, exerçant un pouvoir et une présence sociale considérables. Sa maison historique reste l’un des vestiges importants de cette période.

🧘‍♂️La personnalité du père

شخصيت پدر

سردار جلیل در دوران کودکی، در سایهٔ تربیت و شخصیت نیرومند پدرش، محمد خان کلبادی، فرمانده نظامی و یکی از چهره‌های برجسته و بانفوذ زمان خود در ساری و منطقهٔ کلباد، رشد یافت. او که از ارزش‌های انسانیِ آموخته‌شده از پدرش بهره‌مند بود، از همان سال‌های نخست زندگی، حس عمیقی از شرافت، وظیفه‌شناسی و مسئولیت‌پذیری را در خود پرورش داد۰

فرمانده محمد خان در قرن نوزدهم میلادی می‌زیست و در دوران قاجار فعالیت داشت؛ دورانی که در آن، در عرصه‌های نظامی و فرماندهی، نقش مهمی ایفا کرد. شجاعت، هوش و حضور مؤثر او در امور نظامی و اجتماعی موجب شد نامش تا به امروز با احترام و ارج در حافظهٔ جمعی مردم منطقه باقی بماند۰

کودکیِ پسرش، سردار جلیل، نیز در سایهٔ همین تربیت و منش پدر شکل گرفت و او با ارزش‌های انسانی، شجاعت و مسئولیت‌پذیری رشد یافت. از همان سال‌های نخست، جسارت و ذکاوتش نویدبخش آینده‌ای پرافتخار بود و بسیاری او را ادامه‌دهندهٔ راه پدر و خدمت‌گزار مردم و جامعه می‌دانستند۰

این روایت، داستان پیوند نسل‌ها و انتقال ارزش‌ها و بزرگی از پدر به فرزند است؛ داستانی که نشان می‌دهد چگونه ریشه‌های خانوادگی و تربیت درست می‌تواند سرنوشت یک انسان را رقم بزند۰

Sardar Jalil, dans son enfance, grandit à l’ombre de l’éducation et de la forte personnalité de son père, Mohammad Khân KOLBADI, commandant militaire et l’une des figures marquantes et influentes de son époque à Sâri et dans la région de Kolbad. Nourri par les valeurs humaines transmises par son père, il développa dès son plus jeune âge un profond sens de l’honneur, du devoir et de la responsabilité.

Le commandant Mohammad Khân vécut au 19ᵉ siècle et fut actif durant la période Qadjare, où il joua un rôle important dans les domaines militaire et du commandement. Son courage, son intelligence et sa présence efficace dans les affaires militaires et sociales ont fait que son nom demeure, jusqu’à aujourd’hui, gravé avec respect et considération dans la mémoire collective de la population locale.

L’enfance de son fils, le Sardar Jalil, s’est également construite sous l’influence de cette même éducation et de la noblesse de caractère de son père. Il grandit imprégné de valeurs humaines, de bravoure et de sens des responsabilités. Dès ses premières années, sa hardiesse et sa vivacité d’esprit annonçaient un avenir prometteur, et beaucoup voyaient en lui le continuateur de la voie paternelle et un serviteur dévoué du peuple et de la société.

Ce récit est celui du lien entre les générations et de la transmission des valeurs et de la grandeur du père au fils ; une histoire qui montre comment les racines familiales et une éducation juste peuvent façonner le destin d’un être humain.

🧘‍♂️Sâri, trois mois avant le coup d’État

ساری، سه ماه پیش از کودتا

صبح چهارشنبه ۲۶ آبان ۱۲۹۹ است؛ یعنی تنها حدود سه ماه تا کودتای ۳ اسفند ۱۲۹۹ و حدود چهار ماه تا آغاز قرن جدید باقی مانده است. در این روز، ایران در آستانهٔ یکی از مهم‌ترین تحولات سیاسی تاریخ معاصر خود قرار دارد۰

همان‌طور که در یکی از عکس‌ها مشاهده می‌شود، رضاخان پهلوی، شاه آیندهٔ ایران ، در عمارت خانهٔ سردار جلیل حضور دارد و با او دربارهٔ اوضاع ایران گفت‌وگو می‌کند۰

Nous sommes le matin du mercredi 17 novembre 1920. Il ne reste alors qu’environ trois mois avant le coup d’État du 21 février 1921, et environ quatre mois avant le début du nouveau siècle. Ce jour-là, l’Iran se trouve à l’aube de l’une des transformations politiques les plus importantes de son histoire contemporaine.

Comme on peut le voir sur l’une des photographies, Réza Khân Pahlavi, le futur chah (roi) d’Iran, se trouve dans la demeure de Sardar Jalil, où il s’entretient avec lui de la situation de l’Iran.

🧘‍♂️Préparatifs pour la réception

آماده‌سازی برای مهمانی

سردار جلیل، پس از آنکه چند فرمان را به محمد امجد، رئیس قشون محلی، برای تأمین امنیت شهر و خانه صادر می‌کند، راهی ساختمان مهمانان می‌شود تا با شیرین‌خانم، همسرش، که در حال مدیریت مقدمات مهمانی است، دیداری داشته باشد۰

Après avoir donné plusieurs ordres à Mohammad Amjad, chef des forces locales, afin d’assurer la sécurité de la ville et de la demeure, Sardar Jalil se dirige vers le bâtiment réservé aux invités pour aller voir son épouse, Chirine Khanoom, qui est en train de superviser les préparatifs de la réception.

🧘‍♂️Chirine Khanoom

شيرين خانم

شیرین‌خانم، زنی مدیر و بانفوذ و دخترِ سردار هاشم افغان، از چهره‌های سرشناس و شناخته‌شدهٔ ساری بود۰ شيرين‌خانم در زندگی سردار جليل نقش مهمی داشت۰

Shirin Khanoom, femme d’autorité et d’influence, fille du Sardar Hashem Afghan, était l’une des figures les plus connues et les plus respectées de Sâri. Chirine Khanoom a joué un rôle important dans la vie de Sardar Jalil.

🧘‍♂️Les cadeaux de mariage

هديه های عروسی

این گردنبند زیبای قديمی که به مناسبت ازدواج به شیرین‌خانم هدیه داده شد، نسل به نسل به یادگار مانده است. امروز که این گردنبند در دستان من است، دیگر تنها یک زیور نیست؛ بلکه گواهی ارزشمند بر تاریخ یک خانواده، یک دوران و خاطره‌ای است که همچنان زنده است۰

Ce beau collier ancien, offert à Chirine Khanoom à l’occasion de son mariage, a traversé les générations. Aujourd’hui entre mes mains, il n’est plus seulement un bijou : il est le témoin précieux d’une histoire familiale, d’une époque et d’une mémoire qui continue de vivre.

زیوری به‌جامانده از گذشته :
یادگاری از نسل‌های پیشین و بخشی از میراث خانوادگی ما.
امروز نمی‌دانم این گردنبند در دستان چه کسی است،
اما خاطره و ارزش آن همچنان در میان ما زنده است۰

Un bijou transmis par le passé :
Un précieux souvenir des générations précédentes et une part de notre héritage familial.
Aujourd’hui, je ne sais pas entre quelles mains se trouve ce collier,
mais sa mémoire et sa valeur continuent de vivre parmi nous.

🧘‍♂️Un aperçu de la vie de

Sardar Jalil

گزيده ای از زندگی سردار جليل

🧘‍♂️Les lieux historiques de Sâri
مکان‌های تاریخی ساری

این نقشهٔ ساری در ایران، که به نظر می‌رسد محل چندین مکان تاریخی در مرکز شهر را نشان می‌دهد، از جمله:

خانهٔ تاریخی کلبادی (عمارت کلبادی)

خانهٔ تاریخی رمدانی

میدان ساعت

آب‌انبار نو – یک آب‌انبار قدیمی

مسجد مصطفی‌خا

این نقشهٔ ساری در ایران، که به نظر می‌رسد محل چندین مکان تاریخی در مرکز شهر را نشان می‌دهد، از جمله:

خانهٔ تاریخی کلبادی (عمارت کلبادی)

خانهٔ تاریخی رمدانی

میدان ساعت

آب‌انبار نو – یک آب‌انبار قدیمی

مسجد مصطفی‌خا

Ce plan de Sâri, en Iran, qui semble indiquer l’emplacement de plusieurs lieux historiques du centre-ville, notamment :

Kolbadi Historical House – la maison historique Kolbadi (عمارت کلبادی)

Ramedani Historical House – la maison historique Ramedani

Sa’at Sq – la place de l’Horloge (میدان ساعت)

Ab Anbar Nou – un ancien réservoir d’eau

Mustafa Khân Mosque – la mosquée Mustafa Khân

🧘‍♂️Une activité commerciale de Sardar Jalil

یکی از فعالیت‌های تجاری سردار جلیل

سردار جليل از بزرگترين مالکان مازندران و يکی از ثروتمندان ايران و مالکيت اراضی و مشارکت در اقتصاد محلی و منطقه ای در عصر قاجار بوده است، بيشترين ثروت وی از طريق تجارت قند در قفقاز می بود۰

Sardar Jalil était l’un des plus grands propriétaires terriens du Mazandaran et comptait parmi les hommes les plus fortunés d’Iran. Il possédait de vastes terres et participait activement à la vie économique locale et régionale à l’époque Qadjare. L’essentiel de sa fortune provenait du commerce du sucre dans le Caucase.

🧘‍♂️L’activités et le rôle historique de Sardar Jalil

فعالیت‌ها و نقش تاریخی سردار جلیل

همان‌طور که گفته شد، سردار جلیل کلبادی یکی از امرای نظامی و مالکان بانفوذ در دوران قاجار بود۰

سردار جلیل کلبادی که در منابع تاریخی با نام لطفعلی‌خان کلبادی نیز شناخته می‌شود، از فرماندهان نظامی و مالکان تأثیرگذار استان مازندران در اواخر دورهٔ قاجار بود. او به دلیل موقعیت اجتماعی و اقتصادی خود در منطقهٔ شمال ایران شناخته می‌شد و توانست نقشی مهم در فضای سیاسی، نظامی و اجتماعی ساری و نواحی اطراف آن ایفا کند۰

از نظر اجتماعی و نظامی، سردار جلیل همراه با دیگر فرماندهان برجستهٔ مازندران، مانند امیر مؤید سوادکوهی (رئیس کل قشون مازندران) و عباسقلی‌خان لاریجانی که از آمل تا لاریجان املاک زیادی داشت، به‌عنوان یکی از سه قدرت برتر منطقه شناخته می‌شد. هر یک از این چهره‌ها نیروهای مستقل و مسلح خود را در اختیار داشتند. این نیروها در مناطق محلی مانند ساری، نکا و اطراف آن برای دفاع از منافع خود موقعیت‌های نظامی مهمی ایجاد کردند و گاه میان آنان درگیری‌هایی نیز رخ می‌داد که معمولاً از طریق میانجی‌گری بزرگان و مقامات منطقه‌ای حل‌وفصل می‌شد۰

Comme indiqué précédemment, Sardar Jalil Kolbadi fut l’un des chefs militaires et des grands propriétaires influents de l’époque Qadjare.

Sardar Jalil Kolbadi , également connu dans les sources historiques sous le nom de Lotfali Khan Kolbadi, comptait parmi les commandants militaires et propriétaires les plus influents de la province du Mazandaran à la fin de la période Qadjare. En raison de sa position sociale et économique dans le nord de l’Iran, il jouissait d’une grande notoriété et joua un rôle important dans la vie politique, militaire et sociale de Sâri et de ses environs.

Sur le plan social et militaire, Sardar Jalil était considéré, aux côtés d’autres commandants éminents du Mazandaran – tels qu’Amir Moayyed Savâdkouhi (chef suprême des forces du Mazandaran ) et Abbasqoli Khân Larijani, grand propriétaire foncier d’Amol à Larijan – comme l’une des trois principales puissances de la région. Chacun de ces dirigeants disposait de forces armées indépendantes. Ces troupes établirent des positions stratégiques dans des localités telles que Sâri, Neka et leurs alentours afin de défendre leurs intérêts. Des affrontements éclataient parfois entre eux, mais ils étaient généralement résolus par la médiation des notables et des autorités locales.

در یکی از این موارد، امیر مؤید در نکا و «افراتخت» ساری سنگر ساخت و سردار جلیل بر فراز تپهٔ «نارنج‌باغ» موضع گرفت. فوج سوادکوه نیروهای امیر مؤید را تشکیل می‌داد و سرکردگان ساری، از جمله موسی‌خان اشرفی، اسماعیل‌خان سالار، حسن‌خان اعتمادالنظام مدانلو، قاسم‌خان عبدالملکی و ایل کلباد (Kolbad)، نیروهای سردار جلیل را سامان می‌دادند۰

Lors de l’un de ces épisodes, Amir Moayyed érigea des fortifications à Neka et à « Afratakhteh » (Sâri), tandis que Sardar Jalil prit position sur la colline de « Narenj-Bagh ». Le régiment de Savâdkouh constituait les forces d’Amir Moayyed, tandis que les chefs locaux de Sâri – parmi lesquels Moussa Khân Ashrafi, Esmaïl Khân Salar, Hassan Khân Etemad al-Nezam Modanlou, Qassem Khân Abdolmaleki ainsi que la tribu Kolbad – formaient les troupes de Sardar Jalil.

سردار جلیل همچنین با جنبش‌های سیاسی آن دوره ارتباط داشت و از پشتیبانان مشروطه‌خواهی در مازندران بود. او همراه با برادرش، حسین‌خان سالار (پدرِ پدربزرگم، علی‌اکبرخان کلبادی)، در تشکیل و تأسیس انجمن‌های مشروطه در ساری نقش داشت؛ از جمله انجمن «سعادت» (علم، آزادی، ترقی) و انجمن «حقیقت» (معرفت، عدالت، اتحاد). این انجمن‌ها از مراکز مهم فعالیت‌های اجتماعی و آموزشی در مسیر شکل‌گیری نهادهای مدنی و آموزشی نوین بودند۰

Sardar Jalil entretenait également des liens avec les mouvements politiques de son époque et figurait parmi les partisans du mouvement constitutionnaliste au Mazandaran . Aux côtés de son frère, Hossein Khân Salar (père de mon grand-père, Ali Akbar Khân Kolbadi), il participa à la fondation d’associations constitutionnelles à (Sâri, notamment les sociétés « Saadat » = Félicité ( Science, Progrès, Liberté) et « Haghighat » = Vérité (Connaissance, Justice, Unité). Ces associations comptaient parmi les centres importants d’activités sociales et éducatives dans le processus d’émergence des institutions civiles et éducatives modernes.

یکی از فعالیت‌های فرهنگی برجستهٔ سردار جلیل، حمایت مالی و معنوی از آموزش بود. او از مؤسسان و حامیان مالی مدارس جدید در ساری به‌شمار می‌رفت؛ از جمله تأمین بودجهٔ ماهانهٔ مدرسهٔ سالاریه که در باغشاه ساری تأسیس شد و نیز مشارکت در تأمین هزینه‌های مدرسهٔ تأیید ساری که به‌صورت مشترک با دیگر چهره‌های محلی راه‌اندازی شد. بدین‌ترتیب، او نقشی فراتر از فرماندهی نظامی در توسعهٔ آموزش و نهادهای مدنی ایفا کرد۰

L’un des engagements culturels marquants de Sardar Jalil fut son soutien financier et moral à l’éducation. Il figura parmi les fondateurs et mécènes des écoles modernes de Sâri, notamment par l’octroi d’un budget mensuel à l’école Salariyeh fondée à Baghshah (Sâri), ainsi que par sa participation au financement de l’école Ta’yid, créée conjointement avec d’autres personnalités locales. Ainsi, son rôle dépassa le cadre strictement militaire pour s’étendre au développement de l’éducation et des institutions civiles.

از آثار ملموس و ماندگار سردار جلیل در تاریخ فرهنگی و معماری ایران، ساخت عمارت کلبادی در مرکز شهر ساری است که به‌عنوان نمونه‌ای برجسته از معماری دورهٔ قاجار شناخته می‌شود. این بنا که به دستور او ساخته شد، ترکیبی از سبک‌های سنتی ایرانی با تزیینات آجرکاری و چوب‌کاری رایج دورهٔ قاجار را به نمایش می‌گذارد. این عمارت بعدها در فهرست آثار ملی ایران ثبت شد و در سال‌های اخیر به موزهٔ مردم‌شناسی و تاریخ محلی تبدیل شده است۰

Parmi les héritages concrets et durables laissés par Sardar Jalil dans l’histoire culturelle et architecturale de l’Iran figure la construction de la demeure Kolbadi , située au centre de la ville de Sâri et considérée comme un exemple remarquable de l’architecture Qadjare. Édifié sur son ordre, cet édifice combine les styles traditionnels iraniens avec les décorations en briques et en bois caractéristiques de l’époque. Classée ultérieurement au patrimoine national iranien, cette demeure a été transformée ces dernières années en musée d’ethnographie et d’histoire locale.

علاوه بر نقش‌های نظامی، اقتصادی و فرهنگی، زندگی شخصی و خانوادگی سردار جلیل نیز بازتاب‌دهندهٔ پیوندهای میان خاندان‌های بانفوذ آن دوره بود. ازدواج او با شیرین‌خانم، دختر سردار هاشم‌خان افغان ــ از چهره‌های برجستهٔ ساری ــ موجب تقویت جایگاه اجتماعی و سیاسی او در منطقه شد و آثار این پیوند در مناسبات خانوادگی و محلی باقی ماند۰

Outre ses fonctions militaires, économiques et culturelles, la vie personnelle et familiale de Sardar Jalil reflétait également les liens entre les grandes familles influentes de l’époque. Son mariage avec Chirine Khanoom , fille de Sardar Hachem Khân Afghan – l’une des figures notables de Sâri – contribua à renforcer sa position sociale et politique dans la région, et cette alliance laissa une empreinte durable dans les relations familiales et locales.

در مجموع، سردار جلیل کلبادی را می‌توان از چهره‌های برجستهٔ محلی دورهٔ قاجار دانست که نقش‌های متعدد نظامی، حمایت از تحولات اجتماعی و ایجاد آثار فرهنگی ماندگار را در کارنامهٔ خود دارد. با وجود کمبود منابع رسمی مستقیم دربارهٔ زندگی او، میراث معماری و اجتماعی وی، به‌ویژه در عمارت کلبادی ساری و فعالیت‌های مرتبط با نهضت مشروطه، نشان‌دهندهٔ جایگاه او در گذار تاریخی ایران در سدهٔ سیزدهم هجری است۰

En somme, Sardar Jalil Kolbadi peut être considéré comme l’une des figures locales marquantes de la période Qadjare, ayant exercé des responsabilités militaires tout en soutenant les transformations sociales et en laissant un héritage culturel durable. Malgré la rareté des sources officielles directes concernant sa vie, son héritage architectural et social – notamment à travers la demeure Kolbadi de Sâri et son engagement dans le mouvement constitutionnel – témoigne de sa place dans la transition historique de l’Iran au 13ᵉ siècle de l’Hégire.

🧘‍♂️L’agent Alexander Soljenitsyne

کارآگاه آلکساندر سولژ نيتسي

تصویری از زندگی و دشواری‌های مردم در واپسین سال‌های دورهٔ قاجار؛ دورانی در آستانهٔ دگرگونی‌های بزرگ ایران۰

Une évocation de la vie et des épreuves du peuple à la fin de l’époque qadjare, à l’aube de grandes transformations en Iran.

روایتی از ساری قدیم؛ از محله‌های نظامی تا چهره‌هایی که بخشی از تاریخ شهر را رقم زدند۰

Un récit du vieux Sâri ; des quartiers militaires aux figures qui ont marqué une partie de l’histoire de la ville.

الکساندر سولژنیتسین و گولاگ؛ روایتی از حافظه، رنج و حقیقت تاریخی۰

Alexandre Soljenitsyne et le Goulag : un témoignage sur la mémoire, la souffrance et la vérité historique.

گروهک مرگ، تحت تأثیر اندیشه و دیدگاه‌های علی‌محمد پیشاوری شکل گرفته بود۰

Le groupe de la mort s’était formé sous l’influence des idées et de la pensée d’Ali-Mohammad Pishavari.

در يادداشتهايی که کار آگاه آلکساندر سولژ نيتسين در کتاب خاطراتش، که سال ۱۹۴۲ منتشر ميکند، گروهک‌مرگ‌ در واقع شعبهٔ نظامی فرقه ای شبه عرفانی تحت تأثير علی-محمد پيشاوری بود، کسی که خود را شهروند انگليس ميدانست و خود و خانواده اش پاسپورت انگليسی داشتند و پايگاه اصلی آنها در بربری محلهٔ ساری بود۰

Dans les notes que l’agent Alexander Soljenitsyne rapporte dans ses mémoires, publiés en 1942, le « Groupe de la Mort » était en réalité la branche militaire d’une secte pseudo-mystique, influencée par Ali-Mohammad Pishavari, qui se considérait comme citoyen britannique et dont la famille et lui-même possédaient des passeports britanniques. Leur principal quartier général se trouvait à le quartier Barbari, à Sâri.

باور اصلی اين فرقه اين بود که ميتوان در پايان هر قرن، طی سلوکی عرفانی، اتفاقات قرن بعدی را از پيش تعيين کرد، شايد ايدهٔ بنيادی ساخت «ماشين زمان» از افکار علی محمد پيشاوری آمده باشد.

La croyance fondamentale de cette secte était qu’à la fin de chaque siècle, par la voie de la quête mystique, il était possible de déterminer à l’avance les événements du siècle suivant. Peut-être l’idée fondamentale de construire une « machine à voyager dans le temps » serait-elle issue des réflexions d’Ali-Mohammad Pishavari.

میان تاریخِ نوشته‌شده و خاطرهٔ مردمی که آن تاریخ را زندگی کرده‌اند۰

Entre l’histoire écrite et la mémoire de ceux qui l’ont vécue.

میدان ساعت، یکی از مکان‌های شاخص ساری قدیم، در قلب شهر۰

La place de l’Horloge, l’un des lieux emblématiques du vieux Sâri, au cœur de la ville.

احمدشاه قاجار، آخرین فرمانروای سلسلهٔ قاجار، در سال‌های پایانی حکومت قاجار۰

Ahmad Chah Qajar, dernier souverain de la dynastie Qadjare, durant les dernières années du règne qadjare.

ساری در روزگار دگرگونی؛ سردار جلیل و همراهانش در میان رویدادهایی که بخشی از تاریخ سیاسی و اجتماعی ایران را رقم زدند۰

Sâri à l’époque des grands bouleversements ; Sardar Jalil et ses compagnons au cœur des événements qui ont marqué une partie de l’histoire politique et sociale de l’Iran.

آلکساندر سولژ نيتسين، اما نمی گويد چگونه يک فرقهٔ شبه عرفانی دست به حمله های مسلحانه در سطح شهر و استان مازندران ميزند اما اين نکته مشخص است که اواخر قرن کذشته به خاطر ضعف حکومت مرکزی، جريانهای سياسی و حتی مذهبی و فرقه ای زياد به وجود آمده بودند که بعضی از آنها به نوعی دايرهٔ قدرت داشتند.

با من همراه باشيد.

Alexander Soljenitsyne, cependant, n’explique pas comment une secte pseudo-mystique pouvait se livrer à des attaques armées à l’échelle de la ville et de la province du Mazandaran. Il est toutefois établi qu’à la fin du siècle dernier, en raison de la faiblesse du pouvoir central, de nombreux mouvements politiques, ainsi que religieux et sectaires, s’étaient formés, certains d’entre eux disposant en quelque sorte de leur propre sphère de pouvoir et d’influence.

Restez avec moi.

🧘‍♂️ Personnalités connues

شخصيتهای شناخته شده

یک عکس، بخشی از تاریخ ما

این عکس قدیمی ما را به دوران دیگری می‌برد؛ دورانی که چهره‌ها، پوشش‌ها و حالت‌های افراد، خود بخشی از تاریخ را روایت می‌کنند۰

در ردیف جلو، از چپ به راست، محمدحسن‌خان، سرهنگ، فرزند حسین‌خان سالار، شکوه نظام و عزت‌الله‌خان، فرزندان سردار جلیل دیده می‌شوند. در پشت سر آنان، خادمان مخصوصشان ایستاده‌اند۰

این تصویر بسیار فراتر از یک پرترهٔ ساده است؛ گواهی است بر یک دوران و بخشی از یک تاریخ خانوادگی. هر چهره، هر جزئیات و هر نگاه، ما را به کسانی پیوند می‌دهد که پیش از ما زیسته‌اند و یاد و خاطره‌شان همچنان نسل به نسل باقی مانده است۰

تصویری از گذشته که امروز به‌عنوان گنجینه‌ای ارزشمند از خاطرات خانوادگی حفظ شده است۰

Une photographie, un fragment de notre histoire

Cette photographie ancienne nous transporte dans une autre époque, où les visages, les vêtements et les attitudes racontent déjà une partie de l’histoire.

Au premier plan, assis de gauche à droite, apparaissent Mohammad Hassan Khân, colonel, fils de Hosein Khân Salar, Chokouh Nezâm et Ezzatollah Khân, fils de Sardar Jalil. Derrière eux se tiennent leurs serviteurs particuliers.

Bien plus qu’un simple portrait, cette image est le témoignage d’une époque et d’une histoire familiale. Chaque visage, chaque détail et chaque regard nous relie à ceux qui nous ont précédés et dont la mémoire continue de traverser les générations.

Une image du passé, conservée aujourd’hui comme une précieuse mémoire familiale.

🧘‍♂️Les partisans de la Constitution

مشروطه خواهان

سردار جلیل کلبادی از جمله نخبگان، مالکان بزرگ و فرماندهان محلی مازندران در اواخر دورهٔ قاجار بود. نقش سیاسی و اجتماعی او را باید در چارچوب تحولات منطقه‌ای هم‌زمان با انقلاب مشروطه تحلیل کرد. در آن دوره، مازندران به دلیل موقعیت جغرافیایی خاص خود و ارتباط نزدیک با مناطق شمالی ایران، به یکی از مسیرهای مهم انتقال اندیشه‌های مشروطه‌خواهانه تبدیل شد . همچنین ارتباطات تجاری با قفقاز، به‌ویژه شهرهای باکو و تفلیس که از مراکز مهم اندیشه‌های آزادی‌خواهانه بودند، در گسترش این افکار در منطقه نقش مهمی داشت.

در این میان، سردار جلیل کلبادی از جمله شخصیت‌های محلی بود که از جنبش مشروطه حمایت می‌کرد. بنا بر منابع تاریخی، عمارت و خاندان کلبادی در شهر ساری محل گردهمایی و فعالیت برخی از مشروطه‌خواهان بوده است. نقش او بیشتر در قالب حمایت مالی از آموزش و نهادهای جدید، پشتیبانی از انجمن‌های مشروطه‌خواه و فراهم کردن فضای اجتماعی و سیاسی مناسب برای فعالیت طرفداران مشروطه در ساری ديده شد۰

Sardar Jalil Kolbadi comptait parmi les élites, les grands propriétaires terriens et les commandants locaux du Mazandaran à la fin de la période Qajare. Son rôle politique et social doit être analysé dans le cadre des transformations régionales concomitantes à la Révolution constitutionnelle.

À cette époque, le Mazandaran, en raison de sa situation géographique particulière et de ses liens étroits avec les régions du nord de l’Iran, devint l’un des principaux axes de diffusion des idées constitutionnalistes. Par ailleurs, les relations commerciales avec le Caucase – notamment avec les villes de Bakou et de Tiflis, qui étaient des centres importants de pensée libérale et réformiste – jouèrent un rôle majeur dans la propagation de ces idées dans la région.

Dans ce contexte, Sardar Jalil Kolbadi figurait parmi les personnalités locales qui soutenaient le mouvement constitutionnel. Selon les sources historiques, le manoir et la famille Kolbadi , dans la ville de Sâri, servirent de lieu de réunion et d’activité pour certains constitutionnalistes. Son rôle se manifesta principalement à travers un soutien financier à l’éducation et aux nouvelles institutions, l’appui aux associations constitutionnalistes, ainsi que la création d’un espace social et politique favorable aux partisans de la Constitution à Sâri.

🧘‍♂️Le quartier de Rosha

محلهٔ روشا

یک خاطره از دوران کودکی :

وقتی بچه بودم، مامانم، خانم‌خانما، اغلب برای من و آرزو از زمین‌های امیر مازندرانی صحبت می‌کرد. او از این زمین‌های وسیع که متعلق به خانواده‌اش بوده‌اند سخن می‌گفت و مرتب برایمان از تاریخ و گذشتهٔ آن‌ها تعریف می‌کرد.

این روایت‌ها که در دوران کودکی‌ام می‌شنیدم، عمیقاً در حافظه‌ام حک شده‌اند. امروز، وقتی به این نقشهٔ قدیمی ساری نگاه می‌کنم، نام «امیر مازندرانی» دوباره آن خاطرات خانوادگی و بخشی از حافظهٔ ساری قدیم را در ذهنم زنده می‌کند۰

Un souvenir d’enfance :

Quand j’étais enfant, ma maman, Khanoom Khanoomâ, parlait souvent à Arézou et à moi des terres d’Amir Mazandarani. Elle évoquait ces vastes terres comme ayant appartenu à sa famille et nous racontait régulièrement leur histoire.

Ces récits, entendus durant mon enfance, sont restés profondément gravés dans ma mémoire. Aujourd’hui, en regardant cette ancienne carte de Sâri, le nom d’Amir Mazandarani fait ressurgir ces souvenirs familiaux et une partie de la mémoire du vieux Sâri.

هیا‌سینت رابینو؛ روايتگر مازندران در اواخر دورهٔ قاجار :

هیا‌سینت لوئی رابینو (Hyacinth Louis Rabino)، دیپلمات، پژوهشگر و نویسندهٔ بریتانیایی، از چهره‌هایی است که در آغاز قرن بیستم اطلاعات ارزشمندی دربارهٔ شمال ایران، به‌ویژه گیلان و مازندران، ثبت کرده است. او در سفرهای خود به این مناطق، شهرها، روستاها، راه‌ها، بناها، تجارت، کشاورزی و شیوهٔ زندگی مردم را با دقت توصیف کرد. رابینو در سال‌های ۱۹۰۸ و ۱۹۰۹ از مازندران عبور کرد و مشاهدات خود دربارهٔ این منطقه، از جمله ساری، را در نوشته‌ها و پژوهش‌هایش ثبت نمود. اثر مشهور او، «سفرنامهٔ مازندران و استرآباد»، که در سال ۱۹۲۸ در لندن منتشر شد، امروزه یکی از منابع مهم برای شناخت جغرافیا، تاریخ و وضعیت اجتماعی شمال ایران در اوایل قرن بیستم به شمار می‌آید۰

Hyacinthe Rabino ; le chroniqueur du Mazandéran à la fin de l’époque Qadjare :

Hyacinthe Louis Rabino, diplomate, chercheur et écrivain britannique, est l’une des figures qui, au début du 20ᵉ siècle, a recueilli et consigné de précieuses informations sur le nord de l’Iran, notamment sur le Guilan et le Mazandaran. Au cours de ses voyages dans ces régions, il décrivit avec attention les villes, les villages, les routes, les monuments, le commerce, l’agriculture ainsi que le mode de vie de leurs habitants. Rabino parcourut le Mazandaran en 1908, puis à nouveau entre novembre 1909 et janvier 1910, et consigna notamment ses observations sur cette région et sur Sâri.

Son œuvre majeure, « Mázandarán et Astarábád », publiée à Londres en 1928, constitue aujourd’hui une source importante pour la connaissance de la géographie, de l’histoire et de la vie sociale du nord de l’Iran au début du 20ᵉ siècle. L’ouvrage associe récit de voyage, descriptions géographiques et recherches historiques, et comprend également une carte de la région.