Accueil 🌹 پذيرش

ما آخرين فرزندان خانم خانما كلبادى

Nous sommes les dernières enfants de Khanoom Khanoomâ KOLBADI

🍁Maman

مامان

مامان عزیزم، «خانم‌خانما کلبادی»، هرگز از میان ما نرفت و از من جدا نیست. او آسمانی شد و نزد خداوند جای گرفت. وجود نازنینش در قلب و جان من جای دارد. به قول سعدی: «فرد نکو نام نمیرد هرگز»… و من او را به دست خداوند سپردم. از این رو یقین دارم که فرزندانش، سوزان و آرزو، تا همیشه در پناه و حمایت الهی هستند۰

جمله‌ای که سال‌ها با صدای بلند در هنگام نماز و نیایش از مامان می‌شنیدم این بود: «خدایا، مرا محتاج خودت کن، نه محتاج بندگانت»۰۰۰

وخداوند هم ما را این سال‌ها محتاج بندگانش نکرد۰

امروز، ۲۲ ژوييه ۲۰۲۱، من و آرزو، به عنوان آخرین فرزندانش، تنها وظیفهٔ خود می‌دانیم که آرام بگیریم و نظاره‌گر قدرت خداوند باشیم. هزاران سپاس که نگاه پُرمهر او مهمان همیشگی قلب ماست۰

Ma chère maman, « Khanoom Khanoomâ Kolbadi», n’a jamais quitté notre monde et ne m’est jamais séparée. Elle est montée au ciel et a trouvé sa place auprès de Dieu. Sa précieuse présence demeure dans mon cœur et mon âme. Comme le dit Saadi : « Une personne au bon nom ne meurt jamais »… et je l’ai confiée à Dieu. C’est pourquoi je suis certaine que ses enfants, Soozan et Arézou, resteront à jamais sous la protection et le soutien divins.

Une phrase que j’entendais ma maman prononcer à voix haute pendant la prière et la dévotion était : « Ô Dieu, fais que j’aie besoin de Toi seul, et non de Tes serviteurs. »

…Et Dieu ne nous a jamais laissées dépendantes de Ses serviteurs au cours de ces années.

Aujourd’hui, le 22 juillet 2021, Arézou et moi, en tant que ses dernières enfants, considérons comme notre seul devoir de rester calmes et d’observer la puissance de Dieu. Mille mercis pour son regard plein de bienveillance qui demeure un invité permanent dans notre cœur.

🍁Le Paradis

بهشت

مامان به بهشت رفت. او همیشه در قلب و ذهنم حضور دارد. عشق و مهربانی‌اش هر روز همراه من است۰

Maman est partie au paradis. Elle reste toujours dans mon cœur et mes pensées. Son amour et sa douceur m’accompagnent chaque jour.

🍁Arézou est partie elle aussi

آرزو‌هم‌رفت

خواهر نازينم آرزو هم، با تمام آرزو هايم رفت.

دو سال و نيم از رفتنش ميگذرد : اول ژوئن ۲۰۲۳ اما من هنوز نيمهٔ از دست رفتهٔ وجودم را بدست نياوردم۰

آه۰۰۰

آرزو هم رفت۰۰۰

خاطره‌هایش ماند

و هزار و یک افسوس۰

و یادگاری‌ها؛

عکس‌ها

و آنچه که

سوزان ماند با آن۰

آرزو رفت۰۰۰

مامان رفت۰۰۰

خاطره‌هایشان ماند۰

آرزو رفت

و یادگاری‌هایی از آرزو؛

عکس‌هایی از آرزو،

و آنچه از آرزو۰

مامان رفت

و نامه‌هایی از مامان

نصیحت‌هایی از غریبه‌ها

از غریبه‌های غربت

از غریبه‌های آشنا.

آرزو رفت

و باز

یادگاری‌هایی از آرزو،

عکس‌هایی از آرزو

و ثروتی از آرزو۰

آرزو رفت۰۰۰

سوزان ماند

و با دلتنگی‌ای

که تمام نمی‌شود۰

خاطرهٔ سوزان

خاطرهٔ آرزو۰

چه سخت است

از خاطره

فقط خاطره بودن

و بس۰

چه سخت است

فرزندِ خانم‌خانم‌ها بودن

و فرزند نبودن

و بس۰

چه افسوس واقعیت‌ها

و بس۰

چه آسان پیش‌بینی‌ها؛

پیش‌بینی‌های تلخ

و بس۰

چه آسان سختی‌ها؛

سختی‌های ما

و بس۰

چه آسان

آرزوی نازنینم

از چنگ این دنیا رفت؛

آسان‌تر

از همان پیش‌بینی‌های تلخ۰

چه آسان

ما را از یاد بردند

و بس۰

چه آسان

سختی‌ها

با رفتگان

فراموش شدند

و بس۰

آرزو رفت۰۰۰

آرزو رفت۰۰۰

آرزو رفت۰۰۰

روحت شاد

آرزوی نازنینم

خواهر داغ‌دیده‌ات

سوزان

Ma sœur bien-aimée, Arézou, est partie, emportant avec elle tous mes espoirs.

Cela fait deux ans et demi depuis son départ, le 1er juin 2023, mais je n’ai toujours pas retrouvé la moitié perdue de mon être.

Ah…

Arézou est partie aussi…

Ses souvenirs sont restés,

et mille et un regrets,

et des reliques ;

des photos,

et ce que

avec laquelle

Soozan est restée.

Arézou est partie…

Maman est partie…

Leurs souvenirs sont restés.

Arézou est partie,

et des souvenirs d’Arézou,

des photos d’Arézou,

et une richesse venant d’Arézou.

Maman est partie,

et des lettres de maman,

des conseils d’étrangers,

d’étrangers de l’exil,

d’étrangers familiers.

Arézou est partie,

et encore,

des souvenirs d’Arézou,

des photos d’Arézou,

et une richesse venant d’Arézou.

Arézou est partie…

Soozan est restée,

avec une nostalgie

qui ne finit pas.

Le souvenir de Soozan,

le souvenir d’Arézou…

Qu’il est difficile

d’être seulement

un souvenir,

rien de plus.

Qu’il est difficile

d’être l’enfant

de Khanoom Khanoomâ ,

et de ne pas être

un enfant,

rien de plus.

Que les réalités sont cruelles,

et rien de plus.

Comme les prédictions sont faciles,

les prédictions amères,

et rien de plus.

Comme les épreuves sont faciles,

nos épreuves,

et rien de plus.

Comme il a été facile,

ma soeur bien aimée Arézou,

de t’arracher

à ce monde ;

plus facile encore

que ces mêmes prédictions amères.

Comme il a été facile

de nous oublier,

et rien de plus.

Comme il a été facile

d’oublier les épreuves

avec ceux qui sont partis,

et rien de plus.

Arézou est partie…

Arézou est partie…

Arézou est partie…

Que ton âme repose en paix,

ma soeur bien aimée Arézou.

Ta sœur endeuillée,

Soozan