À propos 🙌 در بارهٔ

🍁Quarante ans ont passé

چهل سال گذشت۰۰۰

و اکنون چهل و پنج سال

رفتی۰۰۰

اما من هنوز

در آغوشِ ناپیدای تو آرام می‌گیرم؛

چون عشقِ مادر

هرگز نمی‌میرد

Tu es partie…

Mais moi, encore,

je me repose dans l’étreinte invisible de toi ;

car l’amour d’une mère

ne meurt jamais

🍁La création de mon site

ساختِ سایتِ من

با ساختِ این سایت، یاد و نامِ نیکِ مامانم «خانم‌خانما کلبادی» را زنده می‌کنم؛ و مروری دارم بر خاطرات شیرینی که در گذشته با خانواده‌ام گذرانده‌ام، به‌ویژه لحظه‌های زیبایی که با دوستان دوران کودکی و آشنایان قدیمی‌ام سپری کرده‌ام. بسیاری از این دوستانِ دیرینه که خود نیز ارتباطی هرچند کوچک با مامان داشتند، هنوز او را به‌خوبی به یاد دارند و یادشان مرا نیز به یاد او می‌اندازد / به‌ویژه کسانی که همیشه از مهربانی و بزرگواری‌اش با احترام و عشق یاد می‌کنند۰

اکنون نیز، همراه با چند تن از خویشاوندان دور، خاطراتی از مامانم را مرور می‌کنم و از مهربانی، درک عمیق و نگاه انسانی‌اش شگفت‌زده می‌شوم. در این چهل سال، سخنان دلنشینی را که انتظار می‌رفت از خانوادهٔ خانم‌خانما کلبادی بشنوم، از زبانِ همان عزیزان شنیده‌ام؛ سخنانی که به من و آرزو نیرویی آرام، مثبت و سرشار از عشق می‌بخشند۰

En créant ce site, je ravive le souvenir et le bon nom de ma maman, Khanoom Khanoomâ Kolbadi, et je me replonge dans les doux souvenirs du passé partagés avec ma famille / notamment les beaux moments vécus avec mes amis d’enfance et mes anciennes connaissances. Beaucoup de ces amis de longue date, qui avaient eux aussi, d’une manière ou d’une autre, un lien avec maman, se souviennent encore très bien d’elle. Leurs souvenirs font revivre en moi sa présence / surtout ceux qui parlent toujours de sa bonté et de sa grandeur d’âme avec respect et tendresse.

Aujourd’hui encore, accompagnée de quelques parents éloignés, je revis des souvenirs de ma maman, et je reste émerveillée par sa gentillesse, sa profonde compréhension et son regard profondément humain. Au cours de ces quarante années, les paroles réconfortantes que j’aurais espéré entendre de la famille de Khanoom Khanoomâ Kolbadi, je les ai finalement entendues de la part de ces proches-là ; des paroles qui apportent à Arézou et à moi une force douce, positive et emplie d’amour.

🍁Une œuvre de moi-même

اثری از خودم

می‌خواهم از خود اثری بر جای بگذارم؛ اگر بتوانم در این دنیا راه خود را بگشایم و در یادِ مردم بمانم، آن‌گاه می‌توانم بگویم که اثری بر جای گذاشته‌ام. خانم‌خانما کلبادی، مامانِ عزیزم، چنان اثری در ذهن و جانِ من بر جای گذاشته است که یادآور تأثیری است که «ماری کوری» در جهان بر جای گذاشت۰

Je souhaite laisser une trace de moi ; si je parviens à me frayer un chemin dans ce monde et à rester dans la mémoire des gens, alors je pourrai dire que j’ai laissé une empreinte. Khanoom Khanoomâ Kolbadi, ma chère maman, a laissé en moi une telle empreinte / dans mon esprit et dans mon âme / qu’elle me rappelle l’impact que « Marie Curie » a eu sur le monde.

🍁Sans fin

پايان ناپذير

از دست دادنِ مامانِ عزیزم، همچون فرو رفتن در گودالی بی‌انتها و تجربهٔ دردی پایان‌ناپذیر است۰۰۰

Perdre ma chère maman, c’est comme tomber dans un gouffre sans fin et éprouver une douleur sans limite…

🍁Notre soutien

تکيه گاه ما

سخت‌ترین دوران در این چهل سال، زمانی بود که دیگر «مامانی» در زندگی‌ام نبود تا بتوانم هر لحظه به او تکیه کنم؛ اما روح بزرگوارش سال‌ها از آسمان پشتیبان من بود۰

La période la plus difficile de ces quarante années a été celle où “ma maman” n’était plus dans ma vie, et où je ne pouvais plus m’appuyer sur elle à chaque instant ; mais son âme bienveillante m’a soutenue depuis le ciel pendant des années.

🍁Les souvenirs

يادگارها

من با عکس‌های قدیمی و زیبایی که در دوران نوجوانی‌ام، مامانم به من سپرد، توانستم تصویری زنده و ماندگار از خود و مامانِ نازنینم، خانم‌خانما کلبادی، خلق کنم. این یادگارها حاملِ خاطرات و عشقی هستند که از مادری عزیزتر از هر چیز در زندگی‌ام به یادگار دارم؛ عشقی که هم درد است و هم نور، راهنمای زندگی‌ من و چراغ امید در قلبم. هر نگاه به این عکس‌ها یادآورِ لحظاتِ ناب و عشقِ بی‌پایان اوست و به من نیرویی می‌بخشد تا این میراث ارزشمند را برای همیشه زنده نگه دارم۰

Grâce aux anciennes et magnifiques photos que ma maman m’avait confiées à l’adolescence, j’ai pu créer une image vivante et impérissable de moi-même et de ma chère maman, Khanoom Khanoomâ Kolbadi. Ces souvenirs sont porteurs des mémoires et de l’amour d’une mère plus précieuse que tout dans ma vie ; un amour qui est à la fois douleur et lumière, le guide de mon existence et la lampe d’espérance dans mon cœur. Chaque regard porté sur ces photos me rappelle des instants purs et l’amour infini qu’elle m’a donné, et me donne la force de garder pour toujours vivant cet héritage si précieux.

🍁La vie

زندگی

زندگی پایانی دارد، اما غمش پایان ندارد! می‌توانم اشک‌هایم را پاک کنم، اما هرگز نمی‌توانم دلم را آرام کنم۰

La vie a une fin, mais son chagrin n’en a pas ! Je peux essuyer mes larmes, mais je ne pourrai jamais apaiser mon cœur.

🍁Une autre vie

زندگیِ دیگر

هنگامی که پايان زندگی ام فرا برسد ، يقين دارم که او در آسمان از من استقبال خواهد کرد ، و در آن لحظه ديگر هيچ رنجی نخواهم داشت…ما تا پایانِ زمان با هم خواهيم بود۰

Lorsque la fin de ma vie arrivera, je suis certaine qu’elle m’accueillera au ciel, et à cet instant je n’aurai plus aucune souffrance… Nous serons ensemble jusqu’à la fin des temps.

🍁Hélas

افسوس

گاه از دردِ از دست دادنِ «مامانم» به خود می‌پیچیدم، و گاه با شناختِ اعضای خانواده، هزار بار به حالِ خود و آرزویِ نازنینم افسوس می‌خوردم۰

عزیزترین مادر،

در روز چهارشنبه، سی‌ویکم تیرماه ۱۴۰۵، وارد چهل‌وپنجمین سالِ رفتنت خواهیم شد، اما هنوز برایم تازه است.

با به‌روزرسانی این سایت و قرار دادن عکس‌های زیبایت، هدیه‌ای کوچک از سوی من به تو، ای عزیزِ دلم، خانم‌خانما کلبادی، در دنیای تکنولوژی به یادگار می‌گذارم.

آرزو که رفت و من این‌بار، به‌سختی و در تنهایی، به یادت می‌کنم.

بدان که در تمام عمر، در قلبِ من ـ آخرین فرزندت، سوزان ـ باقی خواهی ماند.

روحت شاد، مامان‌جونم 🌸

Parfois, je me tordais de douleur à cause de la perte de « ma maman », et parfois, en découvrant la véritable nature des membres de la famille, je déplorais mille fois mon propre sort et celui de ma chère Arézou.

Très chère maman,

Le mercredi 22 juillet 2026, nous entrerons dans la quarante-cinquième année de ton départ, et pourtant, pour moi, cela reste encore si présent.

En mettant à jour ce site et en y déposant tes belles photos, je t’offre un petit cadeau de ma part, ô toi si chère à mon cœur, Khanoom Khanoomâ Kolbadi, comme un souvenir laissé dans le monde de la technologie.

Arézou est partie, et cette fois, c’est avec difficulté et dans la solitude que je pense à toi.

Sache que, tout au long de ma vie, tu demeureras dans mon cœur — moi, ta dernière enfant, Soozan.

Que ton âme repose en paix, ma maman bien-aimée. 🌸

🍁Les relations

رابطه ها

در روابط (عاطفی، خانوادگی، دوستانه یا کاری)، به‌جای اینکه با اولین مشکل، اختلاف یا نقص، رابطه را کنار بگذارم یا فرد مقابل را «تعویض» کنم، بهتر است تلاش کنم مشکل را بشناسم، گفت‌وگو کنم، ترمیم کنم و رابطه را بسازم.

در واقع، من بعد از آرزو به این نتیجه رسیدم که این من بودم که با صبر خود روابط را حفظ می‌کردم و نقش «تعمیرکار» را داشتم؛ یعنی صبر، مسئولیت‌پذیری، گفت‌وگو و تلاش برای بهبود.

اما «تعویض‌کار» بودن یعنی به جای ترمیم رابطه‌ها، از حل مسئله فرار کردن، قهر کردن و قطع رابطه با اولین مشکل۰

من فقط می‌خواستم بگویم که بدونِ «مامانم»، سال‌هاست هیچ رابطه‌ای در خانواده به‌خوبی پیش نمی‌رود، صبر و حوصلهٔ من نيز پس از دست دادن آرزو به پايان رسيده است۰

Dans les relations (amoureuses, familiales, amicales ou professionnelles), au lieu d’abandonner une relation ou de « remplacer » l’autre personne dès le premier problème, conflit ou défaut, il vaut mieux essayer de comprendre le problème, dialoguer, réparer et construire la relation.

En réalité, après la perte d’Arézou, j’ai compris que c’était moi qui, par ma patience, préservais les relations et jouais le rôle de « réparateur » ; c’est-à-dire patience, responsabilité, dialogue et effort pour améliorer.

Mais être un « remplaçant » signifie, au lieu de réparer les relations, fuir la résolution des problèmes, se fâcher et rompre le lien au moindre obstacle.

Je voulais simplement dire que sans ma maman, depuis des années, aucune relation au sein de la famille ne se passe bien, ma patience et mon endurance se sont également épuisées après la perte d’Arézou.

🍁La lumière du paradis

نورِ بهشت

مامانم، به بهشت رفتی… روحت شاد. هرگز تو را فراموش نخواهم کرد۰

Ma maman, tu es partie au paradis… Que ton âme repose en paix. Je ne t’oublierai jamais.

🍁Le deuil

سوگ

فکر می‌کنم که من در سال ۲۰۲۱، به یادِ مامانِ عزیزم، به‌سرعت شروع به ساختن این سایت کردم؛ اما اکنون در سال ۲۰۲۵ هستیم و من فرصت و حوصله پیدا کرده‌ام که دوباره به سراغ این سایت بیایم و آن را با کمک تکنولوژی‌های جدید تصحیح و تکمیل کنم۰

ما، آخرین فرزندانِ خانم‌خانما کلبادی، یعنی سوزان و آرزو هستیم؛ اما پایانِ زندگیِ آرزو اول ژوئن ۲۰۲۳ فرا رسید. با هزاران افسوس، آرزوی نازنینم را خیلی زود از دست دادم و یقین دارم که مامان در آسمان به استقبال او آمد، و در آن لحظه دیگر هیچ رنجی نخواهد داشت. آن‌ها تا پایانِ زمان در کنار هم خواهند بود۰

همان‌طور که گفتم، زندگی پایانی دارد، اما غمش پایانی ندارد !۰

از دست دادنِ آرزو بزرگ‌ترین فاجعه‌ای بود که برایم پیش آمد به خود مي‌پيچم‌، چه غمی می‌تواند بالاتر از غمِ از دست دادنِ آرزو برایم باشد؟

دیگر اشکی برای پاک کردن ندارم؛ سوگ، دردی بی‌درمان است و من هرگز نمی‌توانم دلم را آرام کنم . پس از این سوگ، نیمه‌ای از وجودم از بین رفت۰

J’ajoute qu’en 2021, en mémoire de ma chère maman, j’avais rapidement commencé à créer ce site ; mais nous sommes désormais en 2025, et j’ai enfin trouvé le temps et la disponibilité d’esprit pour revenir à ce travail, afin de le corriger et de le compléter grâce aux nouvelles technologies.

Nous sommes les dernières enfants de Khanoom Khanoomâ Kolbadi, c’est-à-dire Soozan et Arézou ; mais la vie d’Arézou est arrivée à son terme le 1er juin 2023. Avec une peine infinie, j’ai perdu ma chère Arézou bien trop tôt, et je suis certaine que maman l’a accueillie au ciel, où plus aucune souffrance ne peut l’atteindre. Elles resteront ensemble jusqu’à la fin des temps.

Comme je l’ai dit, la vie a une fin, mais son chagrin n’en a pas.

La perte d’Arézou a été la plus grande tragédie de mon existence. Je me tords de douleur… Quel chagrin pourrait être plus grand que celui de perdre Arézou ?

Je n’ai plus de larmes à essuyer ; le deuil est une douleur incurable, et jamais je ne pourrai apaiser mon cœur. Après ce deuil, la moitié de mon existence a disparu.

🍁Rien

هيچ

مولا نا ميگويد :۰

دنيا همه هيچ و اهل دنيا همه هيچ

ای هيچ برای هيچ بر هيچ مپيچ

دانی که پس از عمر چه ماند باقی ؟

مهر است و محبت است ، باقی همه هيچ

Mowlânâ dit :

Le monde n’est que néant, et les gens du monde ne sont que néant

Ô toi, néant pour le néant, ne t’enroule pas autour du néant

Sais-tu ce qu’il reste après une vie ?

C’est l’amour et l’affection — tout le reste n’est que néant